J. Solińska-Rajski ogród

Muzeum Przyrody w Drozdowie zaprasza na otwarcie wystawy czasowej RAJSKI OGRÓD Jadwigi Solińskiej, które nastąpi 4 kwietnia 2009 godz. 12.00

Jadwiga Solińska urodziła się w roku 1929 w Wąsoszu Grajewskim i tam mieszka do dziś. Jako jedenastoletnia dziewczyna została wywieziona razem z mamą, babcią i siostrą do Kazachstanu, gdzie spędziła sześć lat, o których trudno zapomnieć. Pod wpływem doświadczeń kazachstańskich zaczęła pisać – był to początek literackiej drogi, którą nadal z powodzeniem wędruje.
Po powrocie do Polski, pomimo ciężkiej pracy na roli, Jadwiga Solińska znalazła czas na spełnianie się również w twórczości artystycznej.

Jest autorką prozy wspomnieniowej i wierszy - książek dla dorosłych i najmłodszych czytelników. Są wśród nich: Sybiraczka, Szczęście, Być matką, Krzak burzanu, Złoty dom, Błękitne piekiełko, Teofila i motyl, Pypcio i pchełki, Krasnoludek i myszka, Cygan i pimpusia, Feluś, Zenuś i Salusia, Skarb, Graj Ewo, Krakowski lajkonik, Biały rumak, Dawne tradycje i obyczaje w Wąsoszu Grajewskim i okolicach. Należy do Stowarzyszenia Twórców Ludowych, Koła Pisarzy Ludowych Białostocczyzny, jest laureatką wielu nagród i wyróżnień, w tym najbardziej prestiżowego dla twórców ludowych Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego im. Jana Pocka.
Od dzieciństwa Pani Jadwiga wykonuje również ozdoby regionalne: wycinanki, palmy wielkanocne, kwiaty z papieru, anioły, figurki zwierząt. Chętnie współpracuje z muzeami i ośrodkami kultury, reprezentuje nasz region w innych częściach Polski, a Polskę – zagranicą. Jej twórczość obrzędowa znana jest zwiedzającym Muzeum Etnograficzne w Warszawie, prezentowana była w wielu miastach Polski, w Szwecji, Bułgarii i Niemczech. Za swą działalność Pani Jadwiga otrzymała dyplom Wojewody Łomżyńskiego, odznakę „Zasłużony działacz kultury”, Order Serca Matkom Wsi oraz odznaczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – srebrny medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Wystawa Rajski ogród jest pełna dobrych aniołów z bibuły, kolorowych kwiatów, rajskich gwiazdek, miłych zwierzątek i pogodnych myśli o szczęściu Pani Jadwigi.


Każdy człowiek żyjący pragnie być szczęśliwy. Każdy o szczęściu marzy, do szczęścia dąży. Wyobraża je sobie porównując z czymś nadzwyczajnym, nieuchwytnym, nieosiągalnym, jakimś rajem nieziemskim. A nie widzi, ze szczęście jest obok niego, trzeba je tylko zauważyć i docenić. Samo to, że człowiek zaistniał, że żyje, to już jest szczęściem nad szczęściami.

J. Solińska „Szczęście”

Additional information